De vonk van een enthousiast blogbericht springt op me over.
Uit een andere sector.
Voor een andere publiek.

‘T is de begeestering die me aansprak,
aanriep zelfs.

Ik denk “ja”!
Dat wil ik ook!
Dat wil ik ook voor jou!

 

Be-GEEST-ering

Aan-MOED-iging

 

Durf, durf, durf!

 

Durf je verdriet te laten zien.
Durf jezelf te laten zien.
Durf jouw hoofdstuk te laten lezen.

 

Je bent niet de intro,
Noch het nawoord.

Jij bent het hoofdpersonage van jouw boek.

Een boek dat gelezen mag worden.
Gelezen MOET worden!

 

Ook al is het verhaal
Er een van ups en downs.
Elk hoofdstuk mag er zijn.

 

Laat je lezen.
Je geraakt immers niet in het volgende hoofdstuk,
Als het vorige open blijft liggen.

[mailerlite_form form_id=29]

1 Reactie

  1. Ergens vind ik het wel immens mooi hoe je je inzet om lotgenoten te helpen. Jullie zijn vaak een stuk jonger dan ik, misschien dan ook wel ‘rekbaarder’ maar toch… Best aangenaam dat er positief gekeken wordt en dat niet constant die pijn op de eerste plaats wordt gezet.

    Antwoord

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *