Geen zin om te feesten?

Geen reden om te feesten?

Hier volgen 3 tips om je voor te bereiden op die dagen die je liever zou willen overslaan.

 

  1. Heb vooraf een babbel met de gastheer/gastvrouw.

Bel eens vooraf: wie komt er nog, wat wordt er van me verwacht, worden er cadeautjes gegeven, naast wie moet/mag ik zitten, kan ik blijven slapen, mag ik last minute afbellen, vroeger vertrekken, …?

Je twijfels vooraf op tafel brengen vermijdt teleurstelling of ontgoocheling voor ALLE partijen.

 

  1. Kies je kledij tevoren uit.

Goed mogelijk dat je helemaal geen zin hebt om je op te maken, mooi te kleden, enz. Toch is het een relatief makkelijke manier om je beter te voelen. Om te vermijden dat je urenlang voor de spiegel staat te twijfelen en steeds maar slechter gezind geraakt, kies je je kleren nu al uit (op een goed moment) en kom je niet op je beslissing terug.

Weet dat zorgen voor je uiterlijk, ook je innerlijk doet stralen!

 

  1. Maak de afwezige aanwezig.

Vraag (vooraf) of je een foto op tafel of op de kast mag zetten. (wel even polsen of iedereen zich daar comfortabel bij voelt!). Leg een (grappig) geschenkje onder de kerstboom voor of van de afwezige. Doe een sjaal, een juweel, … van hem/haar om.

En het belangrijkste van al: benoem, praat, spreek, …

Het Gemis benoemen, bij voorkeur al bij de aanvang van het feest, neemt een heel pak van de spanning weg voor iedereen. Voeg er nog een grapje aan toe en je zal zien, dat de sfeer direct beter wordt.

 

Meer tips om je voor te bereiden?

Doe mee aan de Feestdagen Challenge en ontvang alvast gratis het Moeilijke Momenten Boek. Vervolgens help ik je de feestdagen door de dagen rond Kerstmis en de dagen rond Oudejaar.

 

Omdat rouwen mag, ook tijdens de feestdagen!

1 Reactie

  1. Ik heb eigenlijk al jaren welgeteld 15.jaar geen zin meer in de feesten, ook al die ik mee en doe ik mijn best het gevoel is weg, sinds de doodgeboorte van mijn zoontje is een stuk van mij mee gestolen en de levenslust komt niet meer terug. Niet dat ik niet voort die, ik heb ondertussen een zoon bij gekregen, want dat was volgens iedereen de oplossing,ik kan je zeggen dat dat mijn gestorven deel niet opgevuld heeft, en nu na zoveel jaar begrijp niemand dit. Dat ik niet meer voel zoals vroeger dat alles niet leuk en vrolijk meer is, ook al ben ik er niet meer mee bezig het is gewoon ik die toen gebroken ben en dat is gelijmd maarnooit meer hetzelfde geworden, sus zwijg ik zoveel mogelijk en doe gewoon voort en overleef

    Antwoord

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *